โดนแบนจาก Facebook แล้วไงต่อ?

ต้องทำไงล่ะทีนี้ เมื่อการหายตัวไปจาก Social เอาดื้อๆ จนกลายเป็นโอกาส ที่จะทำให้รู้จักตัวเอง ได้มากขึ้น…

จากหลายๆ ตัวเลือกที่ได้ยินได้ฟังใครเขามา ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง โหวงเหวงอยู่พักนึง แต่ละคนเข้ามาบ่น ๆ เมื่อ Facebook แบนเรา จะเป็นยังไงถ้าทุกสิ่งที่เรามี หายวับไปกับตา หรือ บัญชี Facebook โดนแบน คือบทเรียนจากโลกที่ไม่มีใครจะเห็นเราอีก หรือ ชีวิตหลังถูกเฟซบุ๊กแบน คือโลกเงียบ อย่างนั้นหรือ?? บลาๆๆ

เหมือนความตาย ที่ไม่ได้ตายจริง เพราะทุกสิ่งอย่างมันหายวับไปจากหน้าจอของเพื่อนที่รู้จักเราทุกคน และมันก็หายไปต่อหน้าต่อตาของเราเองด้วย ดีหน่อยที่ เบอร์โทร ยังมี เขาจะโทรหา หรือใช้ social อื่นๆ ทักหา และยังรู้ว่าเรา ยังอยู่ แต่นั่นแหละ มันเหมือนกับการซ้อมตาย ซ้อมหายไปจากชีวิตของทุกคน พวกคุณว่าอย่างนั้นมั้ย

ฉันทำผิดอะไร หรือฉันไปทวงเงินดิจิตัล

ผมว่าไม่ใช่ประเด็นนี้หรอก ทวงเงินหมื่นนายกอิ้งค์ มันไม่น่าจะเป็นประเด็นให้ facebook แบนผม ใครๆ ก็ทวงกัน หรือเพราะเบอร์มือถือผมเป็นแค่เบอร์เติมเงิน บอกเลย เข้า pantip อยู่ดีๆ เซสซั่นก็หมดอายุ login เข้าไป เจอข้อความแจ้งเตือนสั้นๆ ที่สะเทือนใจ พอกดปุ๊บ เหมือนโดนตัดไฟในโลกดิจิตัล พับผ่า

แล้วสิ่งที่ตามมาหลังโดนแบน คือโลกที่ไม่มี กรู อยู่ เกิดเป็นความกลัว ว่าจะหายไปจากความทรงจำของใครหลายๆ คน โดยเฉพาะกิ๊กกั๊กที่กำลังจะขอดูรูป อุอิ แล้วความรู้สึกที่ว่า เมื่อเราไม่ได้อยู่ใน feed ของใครอีกแล้ว มันจะเป็นยังไงหว่า จะว่าไป นี่กรูจะบ่นทำเขียดไรเนี่ย ปกติก็ไม่ได้โพสต์ ไม่ได้เม้นอะไรมาเป็นปีๆ แล้ว login แต่ใช้เล่นเกม

เอาจริง สิ่งที่ผมเสียดายสุดๆ คือ เกมที่เติมเงินไปเยอะแล้วมันดันเข้าไม่ได้นี่สิ โอ้ยยยย แต่ก็นะ ความเศร้ามันก็มีเยอะกว่านั้นแหละ เพราะไม่ใช่มีแค่เกม ยังมีหลายคนที่รู้จัก เคยคุยเคยพบปะกันมาก่อน แม้จะเป็นคนที่รู้จักกันใน Social ก็ตาม แล้วจริง ๆ เราใช้ facebook เพื่ออะไรกันแน่ ทำไมรู้สึกใจหายขนาดนี้

ใช้ facebook เพื่ออะไร

บางคนใช้มันเพื่อแสดงตัว หรือซ่อนตัว บางคนใช้เป็นพื้นที่เล่าเรื่อง เพื่อให้ได้ยอด Like เป็นคำตอบ หรือเราหวังให้ใครฟัง เมื่อเราพูดใน Facebook ต่างๆ นาๆ

แต่สำหรับผม นอกจาก login เพื่อใช้ API มันเข้าเกมออนไลน์แล้ว ยังมีสิ่งหนึ่งที่ทำอยู่ (แม้นานทีปีหนจะโพสต์ซักหัวข้อ แต่เรื่อง comment นี่ถี่ แทบจะเกือบทุกวัน หลักๆ ก็คือ ตอบคำถามเรื่องการทำเว็บ การทำ SEO แม้จะไม่ได้เก่งนัก แต่พื้นฐานผมว่า ผมก็พอมีความรู้ เรื่องอื่น ๆ ที่เราพอจะตอบได้ให้กับสมาชิกหลายๆ คน ที่เพิ่งจะเริ่มต้นทำเว็บ

แม้ในบางครั้ง ที่ตอบไปนั้น ไม่มีใครเห็นค่า ก็ตาม? แต่สุดท้ายแล้ว ณ วันเวลานี้ มันคือความว่างเปล่า ผมยังไม่เคยมีประสบการณ์ในการโดน facebook แบน ID แบบถาวร แบบแบนทั้ง IP แบนทั้งเครือข่าย แบนทั้งบ้าน ทั้งชีวิตเลยก็ว่าได้มั้ง เลยไม่รู้ว่า ชื่อที่เหลืออยู่ มันจะปรากฏออกมาในแบบไหน ขาวๆ จางๆ เมื่อคนอื่นเห็น หรือ มันจะหายไปเลย

บางอย่างที่เราได้กลับคืน หลังไม่มีโซเชียล

บอกตามตรง ตั้งแต่ 30 พฤษภาคม 2568 ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่สามารถเข้าใช้งาน facebook ได้อีกเลย มีบ้างที่เพจ หรือเฟสใครบางคน เปิดสาธารณะ แต่พอใช้ไปซักพักมันขึ้นให้ login พอเริ่มหลอน อยากหลีกหนี หลุดพ้น อยากรู้ว่า มันจะเป็นยังไงหากไม่ได้ใช้มัน สุดท้ายวันนี้ผ่านมา 13 วัน ผมจึงเจอกับบางสิ่ง ที่มันยังคง รออยู่

และการกลับมาเป็นแค่ “เรา” โดยไม่ต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น ไม่ต้องมีการยืนยันตัวตน ถ่ายเซลฟี่หันซ้ายหันขวา ไม่ต้องไปยื่นบัตรประชาชนให้ตรวจสอบ และสิ่งนั้นก็คือ…

ถ้าวันหนึ่ง คุณหายไปจากโลกโซเชียล…คุณจะเหลืออะไร

ประสบการณ์การถูกแบนจาก Facebook โดยไม่รู้ตัว เมื่อการหายไปจากโซเชียลกลายเป็นโอกาสในการมองย้อนกลับมาที่ตัวตน และเห็นคุณค่าที่แท้จริง ของบางอย่าง และเรื่องเล่าของคนที่ถูกลบออกจากโลกออนไลน์ พร้อมบทเรียนจากความเงียบในวันที่ไม่มีใครเห็นเราอีกต่อไป

บอกตรงๆ ว่าสิ่งที่ทำกันผม ผม ช่างแม่ง เลิกเพ้อเจ้อ เลิกโทษนั่นนี่โน่น แล้วกลับมาทำสิ่งที่ลืมไปตั้งแต่แรก คือเขียนบล็อก นั่ง update โปรแกรมทายหวย นั่งอยู่กับตัวเอง ในหลายๆ อย่าง ทั้งวันเหมือนก่อน เลิกตามข่าวไร้สาระ เลิกตามเสือกข่าวดารา เสือกเรื่องชาวบ้าน เลิกเป็นนักกดหัวเราะให้กับคนโง่ๆ ที่ทำอะไรไม่ได้ความ

แล้วมาอยู่กับเรื่องของตัวเอง จนสุดท้ายผมถึงได้รู้ว่า แม่ง ก็ไม่เป็นไรนี่หว่า ไม่เข้าไปก็ไม่ตาย อยากหาข่าวก็เข้าเว็บหนังสือพิมพ์ เผลอๆ เร็วกว่าข่าวโซเชียล หรือถ้ามันช้า ก็ช่างแม่ง แล้วจะเร็วไปเพื่อ รู้เร็วเพื่อเอาไปโพสต์อวดกันเหมือนเมื่อก่อน เพื่อหาแสงอ่อ ไร้สาระ หยุด จบทุกๆ อย่าง

อยู่กับตัวเอง และสิ่งที่ตัวเองต้องทำ

โดนแบนจาก Facebook แล้วไงต่อ กรูไม่ตายเว้ย เกมเหรอ ช่างมัน ไม่เล่นก็ได้ เล่นแก้เครียดไปงั้น ๆ เปิด id ใหม่ก็ได้ เพราะสุดท้ายถ้าเกมมันปิด มันก็หายไปอยู่ดี

ใครบอกว่าโลกทั้งใบ จะเงียบลงในพริบตา ไม่เลย ใน youtube ก็มี ในหลายๆ social ก็ยังเล่นได้อยู่

ผมบอกได้เลยว่า การโดนแบนจาก Facebook ไม่ใช่แค่การถูกตัดขาดจากโลกออนไลน์ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบทเรียนชีวิตที่ไม่มีใครบอกคุณมาก่อน

เพราะบางครั้ง การ “หายไป” จากที่หนึ่ง อาจหมายถึงการ “ได้อะไรบางอย่าง” จากอีกที่หนึ่ง

อย่าไปเสียดายหรือเสียใจ

เพราะเราไม่ได้ตายจริง ๆ ซะหน่อย

คุณก็รีวิวบทความเราได้ แค่แชร์ แนะนำ หรือบอกต่อให้กับเพื่อนคุณ 💚